İlk boykotumuz ne zamandı?

Boykot, modern bir ekonomik silah. Biz ilk boykotu, II. Meşrutiyet’ten sonra, Bosna-Hersek’i ilhak eden, yani topraklarına katan Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun mal ve hizmetlerine ve dahi bunların satıldığı mağazalara karşı, bundan 98,5 yıl önce denemiştik. Tam 5 ay boyunca devam etmişti kızgınlığımız. İstanbul’da başlayan boykot hızla Balkanlar, Anadolu, Suriye ve hatta Afrika’da Libya’ya kadar yayılmıştı. Roderick Davison, Avusturya’yı ve Avusturya ile iş tutan içerideki Rum ve Ermeni tüccarlarını da sarsan bu boykotu “modern zamanların en başarılı boykotu” olarak nitelendirir. Hatta bu boykot sırasında sayılarının yaklaşık 20 bin olduğu söylenen İstanbul’daki Kürt hamalların önemli bir rol üstlendiklerini, Bediüzzaman Said Nursi’nin onlara sakin olmalarını öğütleyen konuşmalarından biliyoruz (bunları kendisi “Divân-ı Harb-i Örfî”de anlatmaktadır). Onun yatıştırıcı konuşmaları tesirini göstermiş ve bu boykotun önemli bir ayağını oluşturan hamallar bütün kışkırtmalara rağmen 1955’tekine benzer bir taşkınlığın önüne geçilmiştir. Boykot, aynı zamanda Osmanlıların emperyalizme direnişlerinin de bir sembolü olmuştur. Belki de yerli malları haftası bu olayın bir mirasıydı, kimbilir!